MuiderNieuws

27 december 2017

MuiderNieuws 27 december 2017


Burgemeester blij met eerste jaar

Zo begon de burgemeester vorig jaar zijn kennismaking met inwoners van Muiden en Muiderberg. Foto: Dorpsraad Muiderberg

MUIDERBERG Burgemeester Han ter Heegde houdt een tevreden gevoel over aan zijn eerste jaar als burgemeester. Dat zegt de burgemeester in gesprek met MuiderNieuws en GooiTV.

De burgemeester laat weten tot nu toe geen seconde spijt te hebben gehad van zijn overgang van Heerhugowaard naar Gooise Meren. "Ik ben heel gelukkig hier. En ik hoop dat de mensen gelukkig met mij zijn. Het is goed dat ik dit heb gedaan en ik hoop hier nog vele jaren te blijven." Ter Heegde stelt verder dat hij na een jaar goed ingeburgerd is. "Het helpt natuurlijk goed mee als je hier meteen komt wonen. Daarnaast ga ik overal op de fiets heen en word ik onderweg heel vaak aangesproken, of bijvoorbeeld in de supermarkt. Dat helpt allemaal erg mee." De burgemeester bespreekt verder de hoofdpunten van Gooise Meren van het afgelopen jaar. Hij praat onder meer over de Stadsraad Muiden, de zedenzaak op het kinderdagverblijf in Bussum en de grote branden aan het Naardermeer. "Dat heeft me erg aangegrepen", zegt de burgemeester daarover.

Voor de gelegenheid werd de filmlocatie De Zeemeeuw in Muiderberg. Hij probeert regelmatig zijn gezicht in Muiden en Muiderberg te laten zien. Zo zal hij zich ook mengen onder de inwoners tijdens de nieuwjaarsreceptie van de Stadsraad Muiden in de Kazerne op zaterdag 13 januari 2018.

2/3

Fors minder woninginbraken in de regio

REGIO Het aantal inbraken in woningen in de Gooi en de Vechtstreek is deze maand fors lager dan een jaar geleden. Stond de teller op 18 december 2016 op 107, na de eerste achttien dagen van deze maand is het aantal 'slechts' 45. Dat is dus een daling van 60 procent.

De meest spectaculaire dalers zijn Weesp (van 20 naar 2), Hilversum (van 25 naar 13), Huizen (van 15 naar 3), Naarden (van 15 naar 5) en Laren (van 9 naar 2). Alleen Bussum blijft met 14 inbraken vorig jaar en 13 inbraken dit jaar wat achter. Ook in Blaricum zijn de 5 inbraken tijdens deze december hetzelfde aantal als vorig jaar. De politie publiceert deze cijfers in de hoop dat dit mooie resultaat ook tijdens de kerstdagen en oud en nieuw vastgehouden kan worden. De feestdagen zijn immers ook vaak een feest voor het boevengilde. Belangrijkste tip: zorg dat het lijkt of er iemand thuis is.

Bewogen jaar

Foto: Bob Awick

Han ter Heegde heeft een bewogen eerste jaar als burgemeester van Gooise Meren achter de rug.

2/3

Een bewogen eerste jaar als burgemeester

Burgemeester Ter Heegde houdt tevreden gevoel over aan afgelopen jaar, maar het kan beter

Een jaar met leuke momenten zoals de start van de bouw op het KNSF-complex, een goede proef met de terrassen van Naarden en een volgende stap naar het verder vormen van Gooise Meren. Maar ook een jaar met een verschrikkelijke zedenzaak en twee meeslepende branden. Burgemeester Han ter Heegde heeft een bewogen eerste jaar als burgemeester van Gooise Meren achter de rug. "Een jaar dat ons allemaal veel heeft gebracht", aldus de burgemeester.

Burgemeester Han ter Heegde heeft zijn eerste jaar er op zitten. Foto: Bob Awick

Als u terugdenkt aan afgelopen jaar, waar denkt u dan vooral aan?
"Voor mezelf was dat vanzelfsprekend de komst naar Gooise Meren als burgemeester. Dat was een hele overgang, maar voor mijn gevoel gaat het erg goed. Het was een enorm voordeel dat ik hier meteen kwam wonen en alles op fietsafstand is. Dan heb je ook het gevoel dat je er meteen middenin zit. Mensen spreken je ook meteen aan. Je komt vanzelf tussen de mensen. Net werd ik nog onderweg van de fiets getrokken door iemand die wat wilde weten. Het gaat verder ook heel goed. Ik voel me op mijn plaats. Ik ben heel gelukkig hier. En ik hoop dat de mensen gelukkig zijn met mij. Het is goed dat ik dit heb gedaan en ik hoop hier nog vele jaren te blijven."

Heeft u het gevoel dat u al ingeburgerd bent?
"Zeker. Dat vind ik ook erg belangrijk. Dat is ook de reden dat ik meteen verhuisd ben en zo veel mogelijk probeer te ondernemen. Ik woon natuurlijk in Bussum, werk nu nog in Naarden en hockey bij de hockeyclub van Muiderberg. Dat laatste gaat overigens heel goed. Ze zijn allemaal wel wat beter dan ik, maar ik probeer mijn mannetje te staan. Ik doe m'n best. Maar dat geeft allemaal wel het gevoel er ook echt bij te horen."

U kwam toen Gooise Meren al een jaar bestond. Hoe staat onze gemeente er voor?
"Als ik op straat met mensen spreek dan merk je dat ze natuurlijk nog terugkijken naar het hele lange proces tot de fusie. Maar nu het zover is, gaan ze er ook voor. Als ik naar het ambtenarenapparaat kijk, hadden ze een heel moeilijk eerste jaar achter de rug. Maar dat is normaal. Het gaat nu goed, maar we zijn er nog niet. Er zijn nog wel aandachtspunten. Dat geldt ook voor de politiek. Er moet natuurlijk veel gebeuren en er is veel op de plank blijven liggen, maar er is soms ook ongeduld. Ik begrijp het, maar alles heeft tijd nodig. Dat komt wel. En over het algemeen: als je kijkt hoe Gooise Meren er na twee jaar voorstaat dan is dat boven verwachting goed."

'De zedenzaak en de branden aan het Naardermeer hebben me erg aangegrepen'

Hoe gaat het met de stads- en dorpsraden?
"Dat gaat heel goed. Het is natuurlijk fantastisch dat burgers daar zelf mee komen om op te komen voor hun kern en de contacten met de politiek scherp te houden. En dat levert ook veel op. Zo hoorde ik bij de eerste paal van De Krijgsman een paar jonge gezinnen vertellen dat ze al goed contact hadden met de stadsraad en ze hebben gesproken over wat ze willen. Heel goed. Ik heb zelf ook goed contact met de stads- en dorpsraden. Maar dat is ook het voordeel van deze gemeente met een schaal van zo'n 60.000 bewoners. Dat is nog net goed om ook het contact met het bestuur te houden. De deuren van de burgemeester, de wethouders, maar ook van de raadsleden staan altijd open."

En de toekomst. Afgelopen jaar werd er veel gesproken over een fusie met Weesp. Hoe staat dat er voor?
"Weesp heeft nu de keuze gemaakt voor Amsterdam. Dat bepalen ze zelf, maar er komt nog een referendum. Mochten ze nog van gedachten veranderen dan zijn ze natuurlijk van harte welkom. Dat blijft zo. Als ze niet voor ons kiezen is het ook goed. We hebben erg benadrukt dat bij ons de betrokkenheid en nabijheid een stuk groter zijn. Dat is in Amsterdam anders. Daar worden de stadsdelen ook afgeschaft. Het is maar de vraag of Weesp daar nog wat te vertellen heeft. Maar dat moeten ze zelf beslissen en dat respecteren we. Mocht Weesp toch aankloppen dan zal er ook geen oud zeer zitten."

'De deur van de burgemeester, de wethouders of de raadsleden staat altijd open'

Dan een paar punten over het afgelopen jaar. Een van uw eerste werkzaamheden had te maken met een zedenzaak op een kinderdagverblijf...
"Het toeval wilde dat ik in mijn vorige gemeente net daarvoor ook te maken had met een zedenzaak, maar op een veel kleinere schaal. Ik was dus al 'ervaren'. Maar deze zaak heeft me heel erg aangegrepen. Ik ben tenslotte ook vader. Maar ik moet zeggen dat de betrokken ouders het heel volwassen hebben opgepakt. Er was natuurlijk veel emotie, dat kon je merken. We konden geen zekerheid geven dat er niets met hun kinderen was gebeurd, maar aanwijzingen daarvoor waren er niet. En de hulpverleners hebben de zaak goed opgepakt. Enkele ouders spreek ik nog weleens. En je merkt toch een soort berusting, hoe moeilijk het ook is."

Een ander dieptepunt waren de twee grote branden aan het Naardermeer, waarbij twee gezinnen hun huizen verloren...
"Ook dat was heel heftig. Er moest zelfs een persoon gered worden, maar de woningen bleken niet te redden. De mensen waren natuurlijk zeer gehecht aan die huizen. Het mooie is wel dat deze huizen herbouwd kunnen worden. Dat gaat nu gebeuren. Ik kwam een van de families deze week nog tegen. Ze wonen nu in een portacabin, als noodwoning. Ze hebben een zware tijd gehad, maar zijn heel blij dat alles toch weer goedkomt. Met dank ook aan de hulpverleners en hun naasten."

Hoe staat u deze mensen bij? Als burgemeester of vooral als mens?
"Op het moment zelf doen de brandweermensen of voor het geval van de zedenzaak andere hulpverleners hun werk en kun je echt als burgervader deze mensen helpen en steunen. Daarna, en dat geldt vooral voor de slachtoffers van de branden, wil het nog weleens helpen dat je de burgemeester bent en kun je zeg maar als 'oliemannetje' veel voor elkaar krijgen. Dat helpt enorm. En het wordt ook door de mensen gewaardeerd."

Denkt u nog vaak terug aan deze zaken?
"Aan de branden hoe dan ook, omdat het veel mensen en mezelf gewoon ontzettend heeft aangegrepen. Dat geldt ook voor de zedenzaak, maar daar worden we nog vaak mee geconfronteerd. Omdat er wat bekend wordt gemaakt over de rechtszaak, of omdat er elders in het land wat speelt. Dat blijft je bezighouden."

Dan wat feestelijks. Er wordt gebouwd op De Krijgsman.
"Dat was zeker reden voor feest. Er is daar natuurlijk lang over gesproken, maar nu is het eindelijk zover. En er gaat echt wat moois komen. En zeker als je die gezinnen ziet die er straks komen wonen en heel trots zijn, is dat mooi om te zien. Het wordt ook echt een aanwinst voor de gemeente. Even verderop komen de sportvelden op de Brediusgronden. En dat kan ook weer de oplossing zijn voor het capaciteitsprobleem van de hockeyclub van Muiderberg. Het staat er gewoon goed voor."

En Crailo komt er ook aan.
"Dat gaat allemaal nog wel even duren, maar er staat wel wat moois op stapel."

Tot slot. Heeft u nog goede voornemens?
"Voor mezelf nog meer sporten en bewegen. Tot slot wil ik graag kwijt dat ik alle 'Gooise Meerders' wil bedanken voor het afgelopen jaar. Ik ben ontzettend hartelijk ontvangen, maar heb ook gezien hoeveel mensen hard werken om iets heel moois van onze gemeente te maken. Daar mogen we met z'n allen heel trots op zijn. Ik hoop dat we dat volgend jaar voort kunnen zetten. Ik wil vanzelfsprekend al onze bewoners alvast het beste wensen voor komend jaar."

Dit interview met de burgemeester is een selectie van het tv-gesprek van de burgemeester met BussumsNieuws en GooiTV. Het complete interview staat op www.bussumsnieuws.nl.

Weerbericht

Onbestendig, iets minder zacht, maar geen vorst

Het hogedrukgebied dat tot aan Kerst droog, nevelig en rustig weer bracht schuift naar het zuiden weg. De straalstroom, een brede band zeer sterk stromende lucht op circa 10 km hoogte die de baan van de oceaanstoringen stuurt, komt meer over onze omgeving te liggen. De kans op regen en veel wind neemt dan fors toe. Het wordt tijdelijk wat minder zacht, maar vorst blijft buiten beeld.

Donderdag en vrijdag

Sinds tweede kerstdag is het wisselvallig. Dat wordt voortgezet. Het is half tot zwaar bewolkt met perioden met regen. Tussendoor klaart het op, maar daarbij blijft de kans op enkele buien groot. Vooral regenbuien, maar lokaal kan ook hagel voorkomen. De zuidwesten- tot westenwind wakkert aan tot krachtig of hard, mogelijk stormachtig. Het wordt circa 6 à 7 graden.

Het weekeinde + de jaarwisseling

Tot de jaarwisseling en nieuwjaarsdag is er vaak veel wind, soms mogelijk stormachtig uit zuidwest tot west. Het blijft zeer onbestendig met een grote kans op enkele buien. Soms trekt een frontale zone over met enige tijd aanhoudende regen. De temperatuur is nog vrij onzeker, maar zal waarschijnlijk tussen de 5 en 10 graden liggen. Vorst van betekenis wordt er niet verwacht.

Weetje

Een jaar geleden verliep de jaarwisseling droog en rustig maar vrij koud, met een minimum van rond het vriespunt met lokaal lichte vorst. Op nieuwjaarsdag werd het amper 2 graden. Zeer zacht was het op nieuwjaarsdag 2012 met 13 graden, maar er viel veel regen. Zeer koud was de jaarwisseling van 1996-'97 met -13.7 graden.

'Meid met oliebollen' van Aelbert Cuyp.

De tijden veranderen niet altijd. Het eten van oliebollen is in ons land een jarenlange traditie. Met oudjaar was het eten van oliebollen het belangrijkste onderdeel. Het vroegste spoor van de oliebol is te vinden bij de Bataven en Friezen aan het begin van de christelijke jaartelling. De Germanen offerden eind december voedsel aan de goden om hen tevreden te stellen, met name de godin Perchta en andere boze geesten die rond deze dagen velen doodden. Het offervoedsel werd in meel gewikkeld, in olie gebraden en bestrooid met witte meel. De vetheid van dit voedsel zou ervoor zorgen dat het zwaard van Perchta van hun lichaam zou glijden. Hierdoor zou de Nederlandse traditie van de oliebol zijn ontstaan en werd het eten van oliebollen typisch Nederlands. Het weer in december was meestal koud en guur, maar de feesten van december brengen licht en warmte. Op 1 januari gingen wij nieuwjaar wensen en daarin zat een verschil per geloof want: katholieken wensten elkaar een zalig nieuwjaar, protestanten wensten elkaar een gezegend nieuwjaar en ongelovigen wensten elkaar een gelukkig nieuwjaar. In mijn jeugd gingen we nieuwjaarwensend de hele familie langs en kregen dan geld. Ik deed dit samen met mijn neef: zo hadden wij een dubbele familie en ook dubbel geld.

Ten slotte wens ik u alvast een gelukkig Nieuwjaar.

Protestantse Gemeente
Zondag 31 december 10.00 uur
Grote Kerk
ds. B. Bootsma-Gerritsen

Zondag 31 december 19.00 uur
Lichthuis
Gereformeerde Bond
Kand. J. Mulder

Parochie van Levend Water
Zondag 31 december 10.00 uur
H.H. Laurentius en Maria Magdalenakerk
Eucharistieviering
J. Haen

Maandag 1 januari 10.00 uur
H.H. Laurentius en Maria Magdalenakerk
Woord & Communieviering
J. van Meeteren

Evangelische Gemeente
Zondag 31 december 10.00 uur
OAZ-gebouw
L. Sterkenburg

Bij referendum kiezen tussen Amsterdam en Gooise Meren

Philip van Praag, onafhankelijk adviseur van de referendumcommissie

WEESP Het moest met een bizarre U-bocht, maar het is voor mekaar: een referendum over de bestuurlijke toekomst met een keuzevraag: Amsterdam of Gooise Meren?

In een extra raadsvergadering op vrijdagavond moest de raad de klok terugdraaien om de keuzevraag mogelijk te maken. De referendumcommissie, bestaande uit onafhankelijke deskundigen, bleef erop hameren dat de vraag exact over een voorliggend raadsvoorstel moet gaan. In dat voorstel komt Gooise Meren niet meer voor: die optie was door de raad op 9 november via een amendement overboord gekieperd. Dus moest dat amendement met een nieuw amendement ongedaan worden gemaakt. "Juridisch glad ijs", werd dat genoemd. VVD en CDA trokken daar hun handen van af. De andere fracties zetten door. Het moest, zo legden ze uit, om de bevolking precies dezelfde keuze voor te kunnen leggen als de raad heeft gehad. "Alleen zo hebben we een simpele, heldere keuze." Het referendum is op 21 maart 2018, tegelijk met de raadsverkiezingen. De uitslag is een advies. Op 26 maart neemt de (huidige) raad het besluit over de fusiepartner.

Man gewond bij straatroof

WEESP Bij het station van Weesp is zaterdagavond een man beroofd. Dat ging gepaard met een vechtpartij. Het slachtoffer raakte gewond en zijn auto werd vernield.

Rond 20.15 uur kwam een melding van een vechtpartij tussen twee groepen jongeren bij het Stationsplein. Agenten gingen erheen en troffen een gewonde man aan. Hij vertelde dat hij met wat vrienden en zijn auto op de parkeerplaats naast het station stond toen er twee jongens aankwamen die zijn jas en geld wilden hebben. De man gaf hier geen gehoor aan, waarna hij in een gevecht met de verdachten belandde. Vanuit het station kwamen meer onbekende jongens aanrennen, die het slachtoffer ook sloegen. Hierbij werd hij onder andere met een metalen voorwerp op zijn hoofd geslagen. Het slachtoffer en zijn vrienden wisten hierna toch de auto te starten en weg te rijden. De verdachten zagen hierbij nog de kans om een ruit in te slaan. Het slachtoffer liep letsel op aan zijn hoofd. Er werd niemand aangehouden, maar de politie doet nog onderzoek en vraagt getuigen zich te melden.

Aandacht voor besneeuwde stoep

WEESP Verantwoordelijk wethouder Herman Tuning (GroenLinks) vond de aansporing niet nodig. Toch kreeg het voorstel van het CDA om meer aandacht te geven aan gladheidsbestrijding op fiets- en wandelpaden brede steun in de gemeenteraad.

CDA-raadslid Cees Sluijk begon met te zeggen dat het geenszins de bedoeling was geweest om kritiek te leveren op de mannen en vrouwen die tijdens de sneeuwval van deze maand bij nacht en ontij dubbele diensten hebben moeten draaien om de wegen begaanbaar te houden. Waar het de partij wel om te doen was: meer aandacht voor stoepen en fietspaden, want daar blijft het nog weleens te glad. Wethouder Tuning stelde dat er bij elke periode van gladheid direct wordt ingesprongen op klachten en dat er constant wordt geëvalueerd en bijgestuurd. De raad erkende dat er veel goed werk wordt geleverd. Toch vindt ze dat het geen kwaad kan om bij de gladheidsbestrijding meer oog te hebben voor de wandel- en fietsroutes. Via een korte enquête moet een top 20 van knelpunten worden opgesteld, waar dan bij de volgende sneeuw- of vorstperiode extra aandacht voor moet komen.

Jarno van Westreenen


Vrijwilliger/bestuurslid Buurtkamer De Kastanje. Weesper sinds 2007. Is 42 jaar.

Wat doe je in het dagelijks leven?
"Ik heb heel lang voor de Nuon gewerkt, daarom ben ik ook in Weesp komen wonen. Anderhalf jaar geleden heb ik samen met een compagnon Samen Warm opgericht, een adviesbureau op het gebied van duurzame energie. Via het buurtpanel ben ik bij de oprichting van de buurtkamer betrokken geraakt en daarnaast ben ik ook vrijwilliger in het Gasthuis bij het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis."

Wat weten mensen niet van je?
"Dat ik als kind drie jaar in Nigeria heb gewoond. Mijn vader werkte voor een baggermaatschappij. We woonden met andere expats in een compound. Toen we op mijn 9e teruggingen naar Nederland was dat wel even wennen."

Je beste eigenschap?
"Ik kan goed luisteren en ik kom mijn beloftes altijd na."

En je slechtste?
"Ik ben soms te bescheiden."

Waar kun jij je boos over maken?
"Als mensen proberen me te besodemieteren."

Wat zou je doen met duizend euro?
"In de buurtkamer stoppen."

En met een miljoen?
"Investeren in de duurzame projecten van mijn bedrijf."

Favoriete dag van de week?
"Zaterdag, want dan word ik niet geleefd door mijn agenda en kan ik luieren, lezen of waar ik maar zin in heb."

Als jij de burgemeester was?
"Dan zou ik rap aan de slag gaan met de verduurzaming van Weesp. De gemeente heeft de ambitie om in 2030 energieneutraal te zijn. Dat gaat op dit tempo niet lukken, vrees ik."

Welk lokaal nieuws houdt je bezig?
"De fusie. Ik was eerst voor Amsterdam maar ben daar door de toekomstpanels op teruggekomen. Amsterdam is te groot en heel anders dan Weesp."

Hoera, het werk aan de Nieuwstad is klaar

De hele Nieuwstad is weer toegankelijk. Foto: Marieke van Veen

WEESP De herinrichting van de Nieuwstad zit erop. De laatste fase van de herinrichting is vorige week afgerond en daarmee is een einde gekomen aan drie maanden omrijden.

De Nieuwstad heeft de afgelopen maanden een metamorfose ondergaan. De stoep en de weg kregen nieuwe stenen. De haakse parkeervakken aan de grachtzijde werden vervangen door langsparkeervakken, met groenvakken tussendoor. Daarnaast kwamen er drie verkeersdrempels op de weg en werd de straat een 30 km/uur-zone.

Nieuwe Vechtbrug in gebruik genomen

Foto: Marieke van Veen

WEESP De nieuwe Vechtbrug over de N236 tussen Weesp en Ankeveen is vrijdag in gebruik genomen. De nieuwe brug is breder en groter dan de oude. De brug lag er al een tijdje, maar moest nog worden aangesloten op de Provincialeweg. De werkzaamheden zijn ook nu niet klaar, er wordt de komende maanden nog gewerkt aan het verbreden van de weg.

'De mensen moeten straks zeggen: er is niks veranderd'

Kees Nelis draagt zijn ijssalon over

Kees Nelis gaat begin 2018 met pensioen en draagt zijn wereldberoemde ijssalon aan de Slijkstraat in Weesp over aan zijn bedrijfsleider Jonathan Sas, die al meer dan 15 jaar in de zaak werkt. "Overdragen…? Ik noem het doorgeven. Want zo voelt het. Ik geef de zaak door."

Jonathan Sas is de nieuwe ijsbaas. Foto: Christian Pfeiffer

WEESP Jonathan Sas kwam meer dan vijftien jaar geleden bij Nelis' IJssalon werken als vakantiekracht. Na een studie aan de hotelschool en werk bij diverse restaurants keerde hij terug met de mededeling dat hij 'in het ijs' wilde. Dat de 33-jarige Weesper daarin een groot talent heeft, bewees hij onlangs tijdens de Coppa d'Oro, het WK ijsbereiden in Italië, waar hij als vierde eindigde: de hoogste Nederlander en zes plaatsen hoger dan zijn leermeester Kees Nelis.

"Ik heb het met Jonathan zó getroffen", zegt Kees Nelis (63). "We hebben de afgelopen jaren nauw samengewerkt en ik kan de zaak met een gerust hart aan hem doorgeven. Want dat is het, hè: dóórgeven. Ik wil dat de mensen straks zeggen: er is eigenlijk niks veranderd. Ik trek mij volledig terug, maar het blijft wel Nelis heten; daar is geen discussie over."

Je zei in een eerder interview in het WeesperNieuws: ik ben er trots op als ik mensen met een ijsje van Nelis door de Slijkstraat zie lopen.

Kees Nelis geeft, zoals het hij het zegt, de ijssalon door aan Jonathan Sas. Foto: André Verheul

'Bij elke ijssalon neem ik twee bolletjes: hazelnoot en aardbeien'

"Daar zit enorm veel achter. Het is ontzettend leuk om mensen te zien die met een lachend gezicht met jouw product over straat lopen. Als ik verzekeringen had verkocht, was dat wel anders geweest. Dat had ik ook niet gekund trouwens. Kijk, dat ijsje was jarenlang gebaseerd op mijn smaak (Kees wrijft lichtjes met zijn vingers in de buurt van zijn mond). Sinds twee jaar geleden heeft Jonathan de leiding in de ijskeuken, maar er is in smaak haast geen verschil! Dat betekent continuïteit. Nelis ijs gaat dus gewoon door. Het wordt alleen maar mooier, daar ben ik van overtuigd. Jonathan is jong, heeft weer nieuwe ideeën…"

En bleek op de Coppa d'Oro beter dan jij…

'Dankzij de steun van mijn zus Marja is het gelukt'

(Kees lacht) "Als je dat zo wil zeggen, vind ik dat goed. Want dat betekent dat ik het als leermeester goed heb gedaan."

Heb je ooit twijfel gehad over een smaak? Zo van: als de mensen het maar lekker vinden?

"Er zijn heel wat smaken in de vuilnisbak terechtgekomen. En er zijn smaken, zoals rozenijs, die zijn zó verschrikkelijk lekker, maar daar kun je geen bolletje van op. Dat is meer iets voor in een mooi restaurant, in een vingerhoedje bij een mooi gerecht. Net als baconijs, ja echt, met echte reepjes bacon van slagerij Van Donk erdoor. Dropijs is het andere uiterste. Dat hebben we heel even gehad. Maar telkens als ik die zwarte handel in de vitrine zag liggen, stond mij dat zo tegen. Dus hup eruit! Vanwege de kleur ja. Om diezelfde reden komt smurfenijs er hier niet in."

Wat is de crux van Nelis' IJssalon?

"Alle smaken zijn van een hoog niveau, maar daar springt een aantal nog eens bovenuit. Ik mag zeggen dat onze hazelnoot, pistache en chocolade echt van een zéér hoog niveau zijn. Je kunt niet met alle smaken een 10 scoren. IJs is een natuurproduct, dat moet je niet vergeten. De mango smaakte vorig jaar anders dan dit jaar. Dus moet je steeds aan dat ijs sleutelen."

Verkopen topsmaken het best?

"Niet altijd. Omdat iedereen zijn eigen smaak heeft. Een kind zal sneller aardbeien of banaan nemen dan hazelnoot."

Nee, smurfenijs.

"Dat krijgt je hier dus echt niet. Die kleur… je moet er toch niet aan denken dat dat er hier tussen ligt."

Hoe is het begonnen?

"Ik nam de zaak in 1976 over, als gevolg van het overlijden van mijn vader. Ik kreeg direct een enorme steun van mijn zus Marja en vrij snel daarna ook van Jan Wouter Bennink, veel mensen zullen hem kennen. Mijn vrouw Cathelijne loopt ook al dertig jaar mee. Dat team stelde mij in staat om dingen te doen waar je normaal in een beginnend winkeltje geen tijd voor hebt. Doordat zij zich voor een groot deel over de zaak bekommerden, kon ik naar beurzen en rondkijken bij collega's. Het belangrijkste om te weten is immers: wat doet je collega? Mijn smaak zette zich uiteindelijk naar de combinaties die topbereiders mij voorschotelden. Ik wilde de beste worden van de hele regio en ver daarbuiten."

Je was je 21 toen je er ineens alleen voor stond. Hoe moeilijk was dat?

"Je zit met je emotie en tegelijk moet je zakelijk blijven. Dat ging niet altijd goed, ik kreeg het niet meteen op de rails. Er was toen nog de Nelis puddingfabriek en een vestiging op Schiphol. Zelf deed ik op redelijk hoog niveau aan zeilen. Dat ging allemaal niet tegelijk, ik moest keuzes maken. Ik heb toen gezegd: we richten ons op één ijssalon, maar dan wel eentje met een enorme uitstraling. Nogmaals: dankzij de steun van mijn zus Marja, enige jaren geleden helaas overleden, is het gelukt."

Waarom pakte je het anders aan dan je vader?

"Ik had goede adviseurs en die zeiden: Kees, jij zit anders in elkaar dan je vader. Dus je moet het ook anders doen. We kozen voor het volgende model: een derde van je tijd hard werken, een derde in het bestuur, want dat heeft mij altijd getrokken, en een derde om een mooi privéleven op te zetten. Dus dat werd: de ijssalon, smaken ontwikkelen, cursussen doen, beurzen bezoeken. Daarnaast heb ik in talrijke besturen gezeten, van de Oranjevereniging in Nigtevecht tot de Kamer van Koophandel. Ik heb drie dochters en een schat van een vrouw. En nu dus ook nog eens een geweldige opvolger."

Vlieg je nog steeds, waar ook ter wereld, bij elke ijssalon die je ziet meteen naar binnen?

"En dat blijf ik doen! Mijn kinderen lachen mij erom uit, maar ik neem dan altijd twee smaken: hazelnoot en aardbei. Uit die twee smaken kan ik afleiden hoe die salon het doet. Ooit proefde ik in Zandvoort, in een zaak die nog steeds bestaat, een bolletje hazelnoot dat zo ontzettend lekker was... Dat werd mijn streven. Nu mag ik zeggen dat ik het ook zo lekker kan maken."

Je blijft terugkomen op het ambacht, de smaak. Is dat wat jou het plezier in dit vak bezorgt?

"Precies, dat is het. Het is een ambacht, een prachtig vak. Weet je wat leuk is: wij hebben een smaak - ik zeg niet welke - die ik eigenlijk niet meer mag verkopen van mijn accountant. De kostprijs is namelijk hoger dan de verkoopprijs, dus er moet geld bij. Maar ja, de smaak is zo verschrikkelijk lekker dat ik daar geen concessies aan doe."

Heb je weleens getwijfeld?

"Ondernemen is volgens mij alleen maar zoeken. Waar kan het beter, wat kan goedkoper...? Dus ja: ondernemen betekent voor mij veel twijfel. Temeer omdat we veel werknemers hebben, dit jaar 34 parttimers. Die maken allemaal deel uit van de Nelis-familie, snap je? Als er met een van hen iets aan de hand is, dan wordt dat ook onderdeel van jou. Dat is ook de kracht van het ondernemen van zoals ik het wil: het totale plaatje."

Je bent acht jaar raadslid voor het CDA geweest. Daar heb je lang over getwijfeld, zei je toen.

"Omdat ik niet wilde dat mensen hier in de zaak langskwamen om hun vragen of klachten te bespreken. Ik heb toen het besluit genomen om niet meer achter de toonbank te gaan staan. Geen politiek gedoe als ik aan het werk ben, hou op. Ik ben blij dat ik het zo gedaan heb, want het openbaar bestuur vind ik echt fantastisch!"

Heb je als raadslid veel bereikt?

"Wij vormden de raad die veel in gang heeft gezet en geregeld heeft: de Bloemendalerpolder, het Gezondheidsgebouw, Sportpark Papelaan, de sloop van de Kostverlorenflat. Ik vind het de mooiste raadsperiode die Weesp in de afgelopen veertig jaar gehad heeft. Dat durf ik - bam! - zo te zeggen. Mislukkingen zijn er ook geweest: we hebben niet het industrieterrein kunnen revitaliseren. En dat we het met het nieuwe zwembad en de accommodatie van Triton niet beter hebben kunnen doen, daar zal ik nooit vrede mee hebben."

Kees en de
ijsmachine

Kees Nelis heeft vanuit zijn salon aan de Slijkstraat veel gedaan aan de ontwikkeling van de apparatuur waarmee het ijs wordt bereid. "Veel Weespers weten zich die grote spatels nog wel te herinneren waarmee we vroeger achter in de zaak stonden. Dat was behoorlijk zwaar." Daarnaast werd er enorm veel water verbruikt. Samen met een Duits bedrijf en een Nederlandse koelmonteur was Kees Nelis betrokken bij de ontwikkeling van nieuwe ijsmachines. "We wilden de luchtigheid van het ijs uit de Italiaanse machines evenaren met een meer industriële machine. Dat is uiteindelijk gelukt: we krijgen er exact hetzelfde ijs uit."

Jonathan en
het amandelijs

Op de Coppa d'Oro vielen Kees en Jonathan in de prijzen met walnoten- en amandelijs. Wie daar benieuwd naar is, kan in de winkel vragen naar walnootijs, dat nu ook verkrijgbaar is. Op het amandelijs moeten we nog even wachten - als het er überhaupt al komt. "Het is meer een ijssmaak voor een dessert in een restaurant. Misschien zou ik er wel iets van kunnen maken dat meer toegankelijk is, maar daar moet ik dan eerst nog even aan sleutelen", zegt Jonathan.

Wat ga je straks doen?

"Motorrijden. Zeilen. Alles afmaken wat is blijven liggen. De verwaarloosde sociale contacten aanhalen. En naar Taipei om mijn dochter weg te brengen die daar gaat studeren. Ik kijk er echt naar uit om vrij te zijn om te handelen. Want dat heb ik sinds mijn 21e niet meer gedaan. Wist je dat ik mijn hele leven heb gezegd dat ik voor de inspanningen en uren die ik in mijn leven heb gemaakt, één jaar wil afsnoepen van de pensioengerechtigde leeftijd: die was toen 65. Als ik de zaak op 1 februari overdraag, is dat precies een week voor mijn 64e verjaardag."

En de ijssalon?

"Daar blijf ik komen, als vrolijke klant. Hazelnoot en aardbeien..."

Winter 1944: Bevelanders uit Bolsward

Voedselhulp voor de bevolking van Weesp

De winter van 1944 naar 1945 is de geschiedenis ingegaan als de Hongerwinter. Onvoldoende voeding voor de Randstad kostte naar schatting 20.000 landgenoten het leven. Ook in Weesp leed men honger, maar Bolsward schoot te hulp.

Foto: archief Dick van Zomeren

De oorzaak van de Hongerwinter was de spoorwegstaking vanaf half september 1944. Zuid-Nederland was al ten dele bevrijd en om Duits militair transport in ons land te bemoeilijken kondigde de Nederlandse regering in Londen de spoorwegstaking af. Daarmee viel de bevoorrading van voedsel en steenkolen naar westelijk Nederland uit, met als gevolg voedseltekorten en zeer beperkte levering van gas en elektriciteit. De geallieerde opmars bleef echter steken, met als rampzalig gevolg de Hongerwinter van 1944-1945.

In Weesp werd daarop gereageerd met de oprichting - begin december 1944 - van het Comité tot Leniging van de Nooden der bevolking van Weesp' afgekort tot het CLN, bestaande uit zes leden met bekende namen als De Weille, Van der Boom, Bockweg, Langerhorst, Ponsen en Van Overeem. Voorzitter was de heer H.M. van Etten, de latere wethouder. Het CLN. betrok een kantoor aan de Oude Gracht 21, de latere Nutsspaarbank. Nog dezelfde maand, zaterdag 23 december 1944, ging het comité over tot daden en 600 Weesper kinderen van 8 t/m 14 jaar mochten een 'Kerst-erwtensoepmaaltijd' komen nuttigen in de grote kantine van chocoladefabriek Van Houten.

Friesland

Foto: Archief Dick van Zomeren
Er werden in de Hongerwinter 12 maaltijden verzorgd door het CLN, waaronder een erwtensoepmaaltijd vlak voor kerst 1944. Foto: Archief Dick van Zomeren

Uit dankbaarheid deed de bevolking van Weesp iets terug

Hun ouders moesten nog ruim een week geduld (en honger) hebben. Het verhaal gaat dat het CLN contact zocht met de Friese gemeente Bolsward met het verzoek om voedsel. Maar het is niet bekend hoe dat contact ontstond. Mogelijk via de in de zomer van 1941 opgestapte Weesper burgemeester M. Dotinga, een Fries, die na zijn aftreden tijdelijk terugkeerde naar Friesland. Hoe dan ook, Bolsward schoot te hulp en stelde die eerste keer ten minste 25.000 kilo aardappelen ('Bevelanders') beschikbaar. Vervoer moest Weesp zelf regelen. Dat gebeurde prompt. Eerste kerstdag 1944 kreeg beurtschipper Otto het verzoek naar Friesland te vertrekken en deed dat direct, in de nacht van eerste op tweede kerstdag. Een gewaagde onderneming, want geallieerde jagers beschoten vanuit de lucht alle goederentransporten op het IJsselmeer en de wegen in bezet gebied.

Geheime voorraad dieselolie

Een raadsel: het vervoersbewijs was al veel eerder getekend

Dat levert meteen een vraag en een raadsel op. Al het burgerlijk motortransport lag toen al stil, dus waar haalde schipper Otto van de 'Weesp 3' de dieselolie vandaan? Tenzij zijn broer, de garagehouder Otto, nog over geheime voorraden beschikte. Dan het raadsel: voor het transport diende een Vervoersbewijs Aardappelen te worden afgegeven. Er werden op 6 november 1944 drie genummerde vervoersbewijzen afgegeven voor in totaal 25 ton Bevelanders, ondertekend door burgemeester A.W. Mul van Weesperkarspel(!). Nota bene al vijf weken voordat het CLN werd opgericht en meer dan anderhalve maand voordat de lading aan boord van de Weesp 3 werd gebracht. De aardappelen moesten volgens de vergunning worden geladen te Workum, ten zuiden van Bolsward, en vervoer diende te geschieden tussen 20 december 1944 en 6 januari 1945. De ontvanger is ook vermeld: de heer A. Heideman van de Stationsweg 7 te Weesp.

Raambiljetten

Hoe dan ook, schipper Otto arriveerde in de nacht van vrijdag 29 op zaterdag 30 december 1944 met een schip vol Bevelanders in Weesp, waar de lading werd gelost en opgeslagen in het fabriekscomplex van Van Houten. Na druk overleg op zondag 31 december 1944 toog CLN-voorzitter Van Etten een dag later, dus nieuwjaarsdag, naar drukkerij Ruitenbeek om raambiljetten te bestellen, die nog dezelfde dag werden opgehangen. Daarop werd bekendgemaakt dat de volgende dag, dinsdag 2 januari 1945, elk van de 7.000 inwoners van Weesp, dus inclusief baby's en peuters, recht had op vier kilo aardappelen. De uitreiking, bij Van Houten, begon om negen uur 's ochtends en duurde tot vijf uur 's middags. Liefhebbers moesten wel zelf 'zakken of tasschen' meenemen. Die vier kilo per persoon was ruim bedeeld, want voor 7.000 inwoners heb je dan 28 ton aardappels nodig. Het CLN ging er kennelijk van uit dat mede door de vele verplicht in Duitsland werkenden niet elke inwoner zou komen opdagen. Nog voor de bevrijding, begin mei, werden opnieuw aardappelen verstrekt, ook weer uit Bolsward. Op 15 maart 1945 volgde de uitgifte van vier kilo en dezelfde maand, op de 27e, opnieuw vier kilo. Vervolgens, kort na de bevrijding op 5 mei 1945, de veertiende van die maand acht kilo en eenzelfde hoeveelheid op 28 mei 1945.

Weesp doet iets terug

Uit dankbaarheid voor de hulp uit Bolsward besloot de bevolking van Weesp iets terug te doen, zodat bij de uitreiking van de aardappelen op 28 mei 1945 de mogelijkheid werd geboden geld te doneren. Bovendien stond er nog een week lang een collectebus bij de Gemeenteontvanger, een kantoor naast het stadhuis, om geld in te deponeren. De opbrengst bedroeg 1476 gulden, door de gemeente afgerond tot 1500 gulden. B en W van Bolsward mochten zelf aangeven wat voor soort cadeau men wilde. Het Friese gemeentebestuur koos augustus 1945 voor drie kleurige glas-in-loodramen voor in het oude en fraaie stadhuis van Bolsward.

Sportief vervolg

De dankbaarheid van Weesp kreeg ook een sportief gevolg. Op 31 augustus 1946, toen nog Koninginnedag, reisden twee Weesper voetbalverenigingen, Rapiditas en The Victory, naar Bolsward om daar tegen de clubs C.A.B. en R.E.S. te strijden om een wisselbeker. Rapiditas won die eerste keer, net als een jaar later, 31 augustus 1947, toen de twee elftallen uit Friesland naar Weesp kwamen. Bij die ontmoeting overhandigde de burgemeester van Bolsward het college van B en W te Weesp een ets van het gemeentehuis van Bolsward. Na die twee nederlagen is het toen niet tot een derde ontmoeting gekomen en alle namen van de genoemde voetbalclubs zijn inmiddels verdwenen doordat ze via fusies opgingen in één plaatselijke vereniging: hier in FC Weesp en aldaar in SC Bolsward. Na 1947 verwaterden de contacten tussen Weesp en Bolsward, hoewel de Historische Kring Weesp enkele jaren geleden met een groep nog een keer op bezoek ging bij de Friezen om de gekleurde glas-in-loodramen te bewonderen. Maar toen in 2015 Nederland 60 jaar bevrijding vierde, kwam het zowaar tot een derde voetbalwedstrijd hier in Weesp, waarbij FC Weesp in een van beide kanten wat achteloos gespeelde wedstrijd met 8-3 van SC Bolsward verloor. Dat mocht ook wel een keer nadat de Friezen in de Hongerwinter tientallen tonnen Bevelanders hadden geschonken.

Weesp gaf de Amsterdammer Louis Boermeester de opdracht drie ramen te ontwerpen, die uiteindelijk in Haarlem werden vervaardigd. Om de Weesper bevolking een idee te geven van het geschenk werden de drie tekeningen van het ontwerp in het najaar van 1945 tentoongesteld in de etalage van woninginrichting J. van Leeuwen, Nieuwstraat 16 te Weesp. Boekhandel De Weille op de Herengracht bleef niet achter en toonde in de etalage foto's van de binnenstad van Bolsward. Dinsdag 19 maart 1946, een jaar na de tweede en derde uitgifte van de aardappelen, kon het gemeentebestuur van Weesp de kleurrijke ramen officieel overdragen aan de collega's uit Bolsward, waar ze in het stadhuis nog altijd zijn te bewonderen. Te zien zijn een beurtschip, een landbouwer die burgers aardappelen schenkt, het stadhuis van Weesp en een moeder die kinderen te eten geeft.

66 keer voedsel

Volgens het tijdschrift Historische Kring heeft het in december 1944 actief geworden CLN vanaf de oprichting tot eind mei 1945 zeker 66 keer voedsel aan de lokale bevolking verstrekt, maar ook kleding en brandstof. Voedsel in de vorm van tonnen aardappelen, pap- en erwtensoepmaaltijden voor kinderen, tarwe, gehakt, brood, winterwortelen, pralinen, ontbijtkoek, visextract, peulvruchten en - na de voedseldroppings - bijna zeven ton 'geallieerde levensmiddelen' als vlees in blik (cornedbeef), chocolade en biscuits. Bovendien arriveerde begin 1945 ook nog eens een schip met suikerbieten in Weesp, dat gelost werd voor het pakhuis op de korte Herengracht dat nu dienstdoet als restaurant Aaltje. Die zending komt overigens niet voor in het CLN-overzicht.

Het roemruchte comité CLN uit december 1944 is verdwenen en bijna vergeten. Na de oorlog werd het CLN omgezet in een stichting met voornamelijk culturele oogmerken. Daartoe verrees in 1953 in de Blomstraat het CLN-gebouw, later meer bekend als Dansschool Dekkers. Nu staan er appartementen. In 1997 viel het doek voor de stichting CLN, want in 1995 vond de laatste 'verstrekking' plaats in de vorm van donaties aan verenigingen en stichtingen.

Aan de slag met fietsknelpunten

Meldpunt leidt tot lijst met 96 knelpunten verdeeld over heel Weesp

GroenLinks hield in november een meldpunt voor fietsknelpunten. Dat leidde tot een flinke lijst. De wethouder kan aan de slag.

Een van de belangrijkste knelpunten: de rotonde bij Leeuwenveld. Foto's: Sjoerd Stoop

WEESP Het aantal knelpunten daalt, maar Weesp heeft nog steeds plekken waar het voor fietsers niet lekker of veilig loopt. Dat stelt GroenLinks. Afgelopen maand verzamelde de partij weer 'fietsknelpunten'.

Weespers gaven 96 knelpunten door. Die werden woensdag door GroenLinks gepresenteerd aan verkeerswethouder Heijstee. De voornaamste knelpunten zijn de rotonde aan de Korte Muiderweg, de oversteek van de Stationsweg naar de Herensingel en de vele fietsers rond de Roskambrug en de Amstellandlaan naar het Vechtstede College.

De rotonde op de Korte Muiderweg vormt een probleem omdat het daar steeds drukker wordt. Dat komt door de groei van Leeuwenveld. Er steken hier veel fietsers over, maar ze krijgen niet altijd voorrang. "Auto's rijden nog vaak door. Misschien ook wel omdat ze het niet goed zien", aldus Van den Briel van GroenLinks. Wethouder Heijstee vertelde dat het punt, en vergelijkbare punten, al de aandacht heeft. "We denken onder meer aan lampjes rond zulke punten, zodat automobilisten zien dat ze voorrang moeten verlenen."

GroenLinks levert de lijst af bij wethouder Heijstee (2e van links).

'We denken aan lampjes om fietsersoversteken te benadrukken'

Op de kruising Stationsweg / Herensingel speelt dat de verkeersregels niet helemaal duidelijk zijn. Afslaand fietsverkeer vanaf de Stationsweg gaat vaak meteen linksaf. Dat mag niet, eigenlijk moet je eerst een stukje verder en pas dan op de oversteekplaats oversteken. "Dat zou beter aangegeven kunnen worden", stelt Van den Briel. "Daarnaast horen we dat automobilisten niet altijd de voorrangsregels naleven op dat punt. Fietsers krijgen niet altijd voorrang."

Rond de Roskambrug naar de Amstellandlaan en een stukje verder worden de vele fietsers van het Vechtstede College als een probleem ervaren. Zij rijden vaak op de weg en de stoep en sorteren verkeerd voor. "Scholieren kiezen de kortste weg en leven daarbij niet altijd de regels na", aldus Van den Briel. "Er zou gedacht kunnen worden aan een route over de Korte Stammerdijk, om maar wat te noemen." Wethouder Heijstee erkent het probleem en zegt hier met de school naar te kijken.

Fen stond 60 jaar geleden te bibberen in haar trouwjurk

Jos en Fen Liefting-Handjes. Foto: Ingrid Handjes

WEESP Op woensdag 19 december 1957 was het een veel koudere winterdag dan dit jaar. Fen Liefting-Handjes weet het nog goed, want die dag gaf ze haar jawoord aan haar Jos. "Ik stond te bibberen in mijn trouwjurk, gelukkig had ik er een bontcapeje bij gehuurd, dat hield het nog een beetje draaglijk."

Fen (79) en Jos (83) vierden vorige week dinsdag hun 60-jarig huwelijk in Proeverij de Kroon. Samen met familie genoten ze daar van taart, soep en een lunchbuffet. "Het was erg gezellig. We vierden het expres in de middag omdat veel familie wat verder weg woont. Als je een jaartje ouder wordt, vind je in het donker rijden vaak niet meer zo prettig."

De Weespse ontmoette Jos via een vriendin: "Haar vriend zat in militaire dienst in Den Haag. Toen ze hem ging opzoeken vroeg ze of ik meewilde, ook omdat die jongen een leuke kameraad had. Dat was Jos. Aan het eind van die dag vroeg hij of hij me in Weesp mocht opzoeken. Dat leek me leuk en dat heeft hij ook gedaan. En na die ene keer kwam hij steeds vaker."

"We trouwden 2,5 jaar later, ik was toen 19. Door te trouwen hoopten we in aanmerking te komen voor een woning." Eenmaal gesetteld kreeg het stel drie kinderen. Jos was vrachtwagenchauffeur, ook internationaal, en hierdoor veel van huis. Altijd fijn als hij dan weer thuis kwam. Ze kunnen het nog steeds goed vinden samen. Het leukste aan haar man vindt Fen zijn aardige en behulpzame karakter.

Kunstenaar Eric Hage geeft voorzet voor een rolstoeltoegankelijk Weesp

'Maak verborgen hellingen en ingangen zichtbaar met de hellingsticker'

Rijden met een rolstoel is al een kunst op zich. Zware deuren, hoge drempels en ontbrekende hellingen maken het er niet beter op. Daarom introduceert Eric Hage de hellingsticker.

Eric Hage weet als geen ander tegen welke obstakels rolstoelgebruikers aanlopen. Foto: Sophie Kerssemakers

WEESP Wat doet Weesp met de ratificatie van het VN Verdrag voor Toegankelijkheid van 14 juli 2016? Wie zich met rolstoel, rollator of scootmobiel door Weesp beweegt merkt al snel dat veel plekken niet of nauwelijks toegankelijk zijn.

Schuin aflopende en met straatmeubilair, borden, fietsen en winkeluitstallingen volgebouwde stoepen die je de straat op dwingen. Winkels, restaurants en bedrijven met drempels waar je niet over kunt. Winkels waar gangpaden zo vol staan dat hele afdelingen onbereikbaar zijn. Een afwatergeul midden in de belangrijkste winkelstraat waar rolstoelen, rollators, maar ook kinderwagens en kleine kinderen op fiets of step regelmatig op vastlopen of omvallen. Onbegaanbare wandelpaden waar je wielen vastlopen in houtsnippers en schelpengrind.

Een rolstoel rijden is op zich al een uitdaging en een kunst die geleerd moet worden. Om stoepen op en af te komen zonder om te vallen of jezelf uit je stoel te lanceren. Hellingen op en af te komen zonder omkiepen en naar beneden toe op tijd stilstaan zonder andere voetgangers van de sokken te rijden. Maar om nou circusachtige capriolen te moeten leren om jezelf een steile helling op te duwen en dan zo balanceren dat je een zware deur open kunt duwen, lijkt mij iets te veel gevraagd. Het is mij nog nooit gelukt. Zoals bij alle restaurants, winkels, bakkerijen waar je zonder hulp niet binnen kunt door hoge drempels en zware deuren, soms allebei tegelijk. De helling die gebruikt wordt aan de voorkant bij de Van Houtenkerk is zo steil dat het zelfs gevaarlijk is, terwijl er een - met helling - prima te gebruiken zijdeur is.

'Toegankelijkheid is iets wat we samen kunnen verbeteren'

Het maakt winkelen en uitgaan in Weesp niet alleen onaantrekkelijk, maar voor veel mensen zelfs onmogelijk. Dat is zonde, voor mensen die nu thuisblijven, maar ook voor bedrijven die klandizie mislopen.

Onzichtbaar

'Extra tip: nodig mij uit. Ik kijk en denk graag met u mee'

Het stadhuis heeft een invalideningang, maar deze is niet open tijdens evenementen als korenfestival, concerten of cultuurprijsuitreikingen. Dan sta je in de regen te wachten op een toevallige voorbijganger of bezoeker die binnen op zoek wil naar iemand om de deur naar de lift open te doen. Een soortgelijk probleem doet zich ook voor in kerken en expositieruimtes in Weesp. Hier en in sommige winkels en bedrijven kun je als rolstoeler en met rollator op het eerste gezicht niet binnen. Echter, bij navraag heeft men een achteringang waar niemand van weet of blijkt er wel degelijk ergens een hellingplank te zijn en is men ook bereid die neer te leggen als je erom vraagt. Om dit te vragen moet je alleen even naar binnen. En om binnen te komen heb je… een helling nodig.

Denken in oplossingen

Het is niet altijd onwil of onkunde van de betreffende locaties dat de helling niet standaard buiten ligt. Soms zijn stoepen zo smal dat andere voetgangers erover struikelen en soms moeten winkeliers blijkbaar extra belasting betalen als ze de helling op de stoep leggen. Dit maakt het voor hen weer minder aantrekkelijk hun rolstoelvriendelijkheid te verhogen.

De hellingsticker

Daarom daag ik Weesp uit om in 2018 de toegankelijkheid aan te pakken! Als opstart heb ik de 'hellingsticker' ontwikkeld, zie twee voorbeelden rechtsonder. Toegankelijkheid is tenslotte iets wat we samen kunnen verbeteren. Met de hellingsticker worden 'verborgen' hellingen en ingangen zichtbaar gemaakt. Hij verwijst naar die extra ingang of hoe men de winkelier kan laten weten dat men een helling nodig heeft. Dit kan al heel eenvoudig door vermelding van een telefoonnummer of een extra deurbel op een bereikbare plek. Hierdoor kan van buitenaf aangegeven worden dat iemand de helling nodig heeft. Heeft u een monumentenpand waar niets op de buitenmuur bevestigd mag worden? Denk dan aan een verplaatsbaar paaltje met het bordje erop om naast de deur te plaatsen.
Extra tip: nodig mij uit! Binnen Weesp kijk ik graag mee naar uw rolstoeltoegankelijkheid. Het kost alleen wat tijd en misschien een kop thee als het gezellig wordt. De hellingstickers zijn zelf uit te printen of als watervaste sticker of schroefbaar bordje bij mij te bestellen. Heeft u speciale wensen voor aanduidingen erop? Laat het mij weten, ik denk graag mee en maak het voor u! Nog één laatste dingetje: een bordje met rolstoel op de deur is nog geen invalidentoilet! Maar dat is een heel ander verhaal.

2017 in twaalf foto's van de voorpagina

Augustus: The Voice van Weesp tijdens het Sluis-enbruggenfeest.

WEESP Het is de week van de jaaroverzichten. Wij hebben al onze voorpagina's van dit jaar er nog eens bijgepakt en maakten dit overzicht van opvallende momenten uit het nieuws uit Weesp.

Januari

Het werd ten sterkste afgeraden, want het ijs was onbetrouwbaar, maar voor enkele Weespers was het te verleidelijk. Dus betraden Temme en Angel het krakende ijs op de Vest.

September: Concert aan de Steiger
Oktober: Energie opwekken met de burgemeester.
November: Weesper gemeenteraad kiest voor Amsterdam, maar besluit wordt uitgesteld.
December: het Korenfestival wordt elk jaar groter.
Mei: Weesp loopt uit voor Weesp Bevrijd.
Maart: Weesper politiek opent verkiezingswinkel.
Februari: architecten presenteren het plan-Laurentiuskerk.
Januari: schaatsen op de Vest.
April: de buurt is blij dat de Kostverlorenflat weg is, maar wat krijgen ze ervoor terug?
Juni: de grootste menselijke kring ooit tijdens Weesp Gastvrij.
Juli: een zomer lang is de N236 tussen Weesp en Amsterdam dicht.

Februari

Stork & Albrecht presenteerden na lang gepuzzel het plan voor de Laurentiuskerk: een hotelkamer, een yogastudio, een brouwerij-café en twee woningen. In de toekomstige appartementen komen duidelijke kenmerken van de voormalige kerk terug, zoals bogen, ramen en het tonggewelf.

Maart

In maart werden de Tweede Kamerverkiezingen gehouden. Op initiatief van GroenLinks openden de politieke partijen in Weesp een verkiezingswinkel in het oude pand van antiquariaat Lectori Salutem. Het initiatief viel in de smaak en krijgt een vervolg bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2018.

April

Of-ie er echt komt is nog niet zeker, maar alleen al het feit dat de deur weer op een kier staat, zet bij buurtbewoners de nekharen recht overeind. We hebben het over een mogelijk 'nieuwe Kostverlorenflat'. Aanwonenden Fred van de Bergh en Willem van Dijk komen namens de buurt dit jaar meerdere keren in protest.

Mei

In een documentaire van de BBC vertelt bommenrichter Frank Tolley dat hij vindt dat de piloten die meevochten in WOII te weinig erkenning krijgen. Weesp maakte dat zaterdag 6 mei goed tijdens Weesp Bevrijd. Tolley en andere veteranen werden als helden onthaald.

Juni

Rond de Kom van Weesp stonden zaterdag 24 juni exact 720 mensen hand in hand. De grootste kring die ooit 'officieel' is gevormd. Een mooi begin van het evenement Weesp Gastvrij.

Juli

Vanwege het vervangen van de Geinbrug en de kruising bij Driemond is de provincialeweg N236 tussen Weesp en Driemond drie maanden dicht. Voor veel Weespers betekent dit een lange periode omrijden.

Augustus

Het was druk, de sfeer was goed, het weer was perfect en de reacties positief. De 40e editie van het Sluis-en-bruggenfeest is meer dan geslaagd. Dat vindt Marianne Colli (foto) zeker, want zij won zaterdagavond bij 't Heertje de talentenjacht The Voice van Weesp.

September

Het Concert aan de Steiger bij café 't Helletje maakte de hooggespannen verwachtingen waar. Onder de grote overkapping kon het massaal toegestroomde publiek naar hartenlust meezingen met Rolf Koster, Brigitte Nijman en orkest Nardinc.

Oktober

Op de weekmarkt stond 17 oktober een energieopwekkende dansvloer. Hierop konden kinderen energie omzetten in stroom. Burgemeester Van Bochove deed liever geen dansje, maar hij wilde wel even juichen voor een leuke foto.

November

WSP, GroenLinks, D66 en PvdA pleiten in de Grote Kerk voor aansluiting bij Amsterdam en vormen hiermee een meerderheid. Het besluit moet echter worden uitgesteld tot na het referendum.

December

De kerstmarkt in het centrum had op de regenachtige zaterdag weinig om het lijf, maar het Weesper Korenfestival die avond des te meer. Op elf locaties zorgden liefst 33 koren voor een plezierige sfeer van vrolijkheid en welbehagen.